Recensie van Radioboek #8, 'In de zon kijken' van Anne Provoost.
Door Miek Verschueren
Moeder en dochter
Anne Provoost onthaast
met
tederverpakt rijk beeld
van
moeder en dochter
ver weg dichtbij,
blinde en ziende
ziende blinde,
gesloten, besloten
in de zon,
hoe mooi alles begon
in die wereld
van betrokken eenzaamheid.
Vluchten van mekaar
weg, weg naar waar
water, plant en dier
wazig vreemd vertrouwd
geen mens snapt hoe je rouwt.
Wat moet die wrede visser hier?
zonder ogen, zonder hart
alleen,
alleen de moeder
alleen haar kind
bang en verward.
Kou
ijskoud
suikerijs
bevroren glimlach
in luchtigheid verpakt
zoete schijn smelt weg
in tranen
vloeien gedachten
van moeder en kind naar elkaar
als licht en donker verwant
troost anne provoost
vermand galant
kijken in de zon
met de hoed in de hand.